Ik heb mijn leven lang al vragen over mezelf, met name over mijn sociale vaardigheden. Die vragen hielden aan, en kortgeleden vroeg ik mezelf af of ik misschien op het spectrum zat. Ik herkende kenmerken, en worstelde met de vraag of het echt zo was.
Ik wilde rust! Ik was geschrokken van de mogelijkheid dat ik op het spectrum zat en wilde sparren.
In het kennismakingsgesprek met Martine voelde ik me ZO begrepen, en wist ik gelijk dat ik verder wilde. Martine is nuchter, en dat bracht me rust. Tegelijk voelde ik me echt gezien en gesteund als ik geraakt werd tijdens een gesprek.
Door het coachingstraject heb ik rust doordat ik steeds verder vrede kan sluiten met mijn autismekenmerken. Ook doordat ik ze beter kan relativeren; iedereen heeft wat en ik ook – en nu heeft het een naam. Dat laatste is ook rustgevend!
Ik ben in het tijdvak dat ik de sessies had me bewuster geworden van mijn maskeergedrag. Dat was eerst superpijnlijk, en vrij snel begon ik keuzes te ervaren. Dat is wennen maar geeft me ook lucht!